Хиромади ёри ман мастона ҳар роҳӣ дучор ояд

خرامد یار من مستانه هر راهی دچار آید

Магари як бори ҳам аз кӯчаи роҳ интизор ояд

مگر یک بار هم از کوچه راه انتظار آید

Гуворо нест оби зиндагонӣ , бе ҳриФонм

گوارا نیست آب زندگانی، بی حریفانم

Ба ҳасрат май кашами паймонае , то гул ба бор ояд

به حسرت می کشم پیمانه ای، تا گل به بار آید

Шаробӣ чун надорам бо кабоби хеш май созам

شرابی چون ندارم با کباب خویش می سازم

Дил худ мехӯрам дар ошён то навбаҳор ояд

دل خود می خورم در آشیان تا نوبهار آید

Куҳани авроқи мо ҷонои ҳумоюн фол ме бошад

کهن اوراق ما جانا همایون فال می باشد

Нигаҳи дори ин дили сӣ пораро , гоҳе ба кор ояд

نگه دار این دل سی پاره را، گاهی به کار آید

Ҳазин ошуфта дорад хомаамро хати Мишкӣнӣ

حزین آشفته دارد خامه ام را خطّ مشکینی

Неи ман нола ҳар ҷо сар кунад , буи баҳор ояд

نی من ناله هر جا سر کند، بوی بهار آید