Шароби ашки талхам , чошнӣ аз нақл тар гирад

شراب اشک تلخم، چاشنی از نقل تر گیرد

Гар он ширини писар , бодоми чашмам дар шукр гирад

گر آن شیرین پسر، بادام چشمم در شکر گیرد

Каф бе мояи натавонад , раҳи сайл хатар гирад

کف بی مایه نتواند، ره سیل خطر گیرد

Ҳамон беҳтар ки носеҳи остини зини чашм тар гирад

همان بهتر که ناصح آستین زین چشم تر گیرد

Агар рафтаи сети ашки паии сипар то домани маҳшар

اگر رفته ست اشک پی سپر تا دامن محشر

Маҳоласт аз дил гум гашта ошиқ хабар гирад

محال است از دل گم گشتهٔ عاشق خبر گیرد

Самандар аз сафираш мекунад отшгаҳи ороӣ

سمندر از صفیرش می کند آتشگه آرایی

эй ишқи мурғиро ки зери бол ва пар гирад

همای عشق مرغی را که زیر بال و پر گیرد

Дарин мактаб кашад хати брктоби ҷузъу кули тифлӣ

درین مکتب کشد خط برکتاب جزء و کل طفلی

Ки пеш аз дафтари таълим , лавҳ ишқ баргирад

که پیش از دفتر تعلیم، لوح عشق برگیرد

Суҳайли ашки ман парвардаи он себи занхдон ро

سهیل اشک من پرورده آن سیب زنخدان را

Хӯрд хӯнҳо чамани пиро , ниҳолӣ то смргирд

خورد خونها چمن پیرا، نهالی تا ثمرگیرد

Димоғам чун қафаспарвардагон то чанд аз хомӣ

دماغم چون قفس پروردگان تا چند از خامی

Суроғи буии он гул аз насим бехабар гирад ?

سراغ بوی آن گل از نسیم بی خبر گیرد؟

Фиреби савти булбули хӯрдае эй гул , агар хоҳӣ

فریب صوت بلبل خورده ای ای گل، اگر خواهی

Бигӯ то болу пар , наздики шамъи шуъла вар гирад

بگو تا بال و پر، نزدیک شمع شعله ور گیرد

Ғурури ҳасан кӣ беҷо занад роҳи назари бозӣ ?

غرور حسن کی بی جا زند راه نظر بازی؟

Ҳаваси дунбола ӣ ин корвон бе ҷгргирд

هوس دنباله ی این کاروان بی جگرگیرد

Сдоъ аз буии гули хезади сари осӯдаи мағзон ро

صداع از بوی گل خیزد سر آسوده مغزان را

Халос аз дардисар гардад касе ки тарк сар гирад

خلاص از دردسر گردد کسی که ترک سر گیرد

Лаби хушк садаф созад ҳазин бо меҳри хомӯшӣ

لب خشک صدف سازد حزین با مهر خاموشی

Раги абри қалам чун сафҳа дар об гуҳар гирад

رگ ابر قلم چون صفحه در آب گهر گیرد