Саҳоби хомаи ман ҷуз дар хўшоб надорад
سحاب خامه من جز در خوشاب ندارد
Сафинаи ғазалами муваҷҷаҳ сароб надорад
سفینهٔ غزلم موجهٔ سراب ندارد
зи биқрорӣ ҳиҷрон расад навиди висолам
ز بیقراری هجران رسد نوید وصالم
Дар умед буд дидае ки хоб надорад
در امید بود دیده ای که خواب ندارد
зи пардаи дории абри ниқоб шиква надорам
ز پرده داری ابر نقاب شکوه ندارم
Каттони тоқати ман тоб моҳтоб надорад
کتان طاقت من تاب ماهتاب ندارد
Гушӯдааст ба роҳи нигаҳ чу оинаи оғӯш
گشوده است به راه نگه چو آینه آغوش
Кушодаи рӯеи ҳасани ту офтоб надорад
گشاده رویی حسن تو آفتاب ندارد
Кадоми кори дил аз барқи ҷилва ту барояд ?
کدام کار دل از برق جلوه تو برآید؟
Чароғи ъмрксии ӣнқадар шитоб надорад
چراغ عمرکسی اینقدر شتاب ندارد
Аннан кашидатар афғон кун эй ҷунун зада булбул
عنان کشیده تر افغان کن ای جنون زده بلبل
Кадоми гул ба чамани пой дар рикоб надорад ?
کدام گل به چمن پای در رکاب ندارد؟
Ҳамин қадари зи ту бояд ки дидае ба кафи оре
همین قدر ز تو باید که دیده ای به کف آری
Кадоми равзана , роҳӣ ба офтоб надорад ?
کدام روزنه، راهی به آفتاب ندارد؟
Баланди нашъаи ҳазин , азкдоми ратли гаронӣ ?
بلند نشئه حزین ، ازکدام رطل گرانی؟
Сиёҳи мастии калаки туро шароб надорад
سیاه مستی کلک تو را شراب ندارد