Дорам аз ишқу ҷунуни силсилаи ҷанбоне чанд

دارم از عشق و جنون سلسله جنبانی چند

Дар миёни товал овора биёбоне чанд

در میان تاول آواره بیابانی چند

Дар раҳи шавқ , ману сина ӣ нолони ҷарас

در ره شوق، من و سینه ی نالان جرس

Арза кардем ба ҳам чоки гиребонӣ чанд

عرضه کردیم به هم چاک گریبانی چند

Ману миноӣ майу шамъ , зи хунини ҷгарӣ

من و مینای می و شمع، ز خونین جگری

наменамоем ба ҳам дидагарӣоне чанд

می نماییم به هم دیدهٔ گریانی چند

намезанад машк , ба доғи дили мо мунтазирон

می زند مشک، به داغ دل ما منتظران

Шикани омӯзии он турра , ба паймонӣ чанд

شکن آموزی آن طرّه، به پیمانی چند

Достони ғами дилро гул агар гӯш кунад

داستان غم دل را گل اگر گوش کند

Ману булбули бсроиим ба дастоне чанд

من و بلبل بسراییم به دستانی چند

Захм бар пайкари сад пораам аз гул бинишаст

زخم بر پیکر صد پاره ام از گل بنشست

Май фурушам ба гулистони лаби хандонӣ чанд

می فروشم به گلستان لب خندانی چند

Чашму дили зоинаҳу оби маро поктар аст

چشم و دل زآینه و آب مرا پاکتر است

Парда пӯшӣ макун аз мо ду се урёнӣ чанд

پرده پوشی مکن از ما دو سه عریانی چند

Зон шаҳидон ки хаданги ту ба ҷон парварданад

زان شهیدان که خدنگ تو به جان پروردند

Кафи хокӣ ба ҷаҳони мондау пайконе чанд

کف خاکی به جهان مانده و پیکانی چند

Тўкаҳ бо турраи ошуфта наме пардозӣ

توکه با طرّه آشفته نمی پردازی

Хабарат кӣ буд аз ҳоли парешоне чанд ?

خبرت کی بود از حال پریشانی چند؟

Нест доғат ба дил аз лолаи изорон , зоҳид

نیست داغت به دل از لاله عذاران، زاهد

Хабарӣ май шинавии зи оташи сӯзоне чанд

خبری می شنوی ز آتش سوزانی چند

Ҷайби пероҳани худ гул зада чок ва ту ҳазин

جیب پیراهن خود گل زده چاک و تو حزین

Дар таҳи хирқаи номӯс ба зиндонӣ чанд ?

در ته خرقه ناموس به زندانی چند؟