зи марди кор , дил рӯзгор ме ларзад

ز مرد کار، دل روزگار می لرزد

Камар чу рост кунам , кӯҳсор ме ларзад

کمر چو راست کنم، کوهسار می لرزد

Хурӯши баҳри ҳмоғўши изтироб каф аст

خروش بحر هماغوش اضطراب کف است

з нолаам фалак бевиқор ме ларзад

ز ناله ام فلک بی وقار می لرزد

Ба сарди Меҳрии айём такя натавон кард

به سرد مهری ایام تکیه نتوان کرد

Буруни зи санг чу ояд шарор , ме ларзад

برون ز سنگ چو آید شرار، می لرزد

Шавад чу реги равони кӯҳи ғами сабки тамкин

شود چو ریگ روان کوه غم سبک تمکین

Ба синае ки дил беқарор ме ларзад

به سینه ای که دل بی قرار می لرزد

з омад омад соқӣ маро наларзад дил

ز آمد آمد ساقی مرا نلرزد دل

Ба ҳолатӣ ки серум аз хумор ме ларзад

به حالتی که سرم از خمار می لرزد

Ғуруру аҷзи ману ёри рӯбарӯ шуда анд

غرور و عجز من و یار روبرو شده اند

Дили сипеҳри дарин корзор ме ларзад

دل سپهر درین کارزار می لرزد

Шавад зи ғайрати ҳамкор , корҳо мушкил

شود ز غیرت همکار، کارها مشکل

з хомаам кафи гавҳар нисор ме ларзад

ز خامه ام کف گوهر نثار می لرزد

Касе мабод зи меҳру вафои хеши хаҷал

کسی مباد ز مهر و وفای خویش خجل

Ту рафтӣу дил умедвор ме ларзад

تو رفتی و دل امّیدوار می لرزد

Ба кӯҳкан нанамое қиёс , кори маро

به کوهکن ننمایی قیاس، کار مرا

з бастани камарам кӯҳсор ме ларзад

ز بستن کمرم کوهسار می لرزد

Мабод зулфи рақами рокнии шикаста , ҳазин

مباد زلف رقم راکنی شکسته، حزین

Туро қалам ба кафи раъша дор ме ларзад

تو را قلم به کف رعشه دار می لرزد