Бдомўзи вафо кӣ қадари ноз ёр медонад ?

بدآموز وفا کی قدر ناز یار می داند؟

Дили ман лиззати он ғамза хунхор ме донад

دل من لذّت آن غمزهٔ خونخوار می داند

Ғам ман мекунад таклифи чашмаши бодаи паймое

غم من می کند تکلیف چشمش باده پیمایی

Ғубори хотирамро абр домандор ме донад

غبار خاطرم را ابر دامندار می داند

Ба як соғар барафкан пардаи шарму ҳаёи соқӣ

به یک ساغر برافکن پرده شرم و حیا ساقی

Ҳиҷоби ишқро дил дар миён девор ме донад

حجاب عشق را دل در میان دیوار می داند

Набошам уммати машраб , агар коми умеди ман

نباشم امّت مشرب، اگر کام امید من

Шикарханди туро аз талхӣ гуфтор ме донад

شکرخند تو را از تلخی گفتار می داند

Чаҳ гули чинами ман озурдаи дил аз равзаи ризвон ?

چه گل چینم من آزرده دل از روضهٔ رضوان؟

Ки дӯш бе димоғони буии гулро хор ме донад

که دوش بی دماغان بوی گل را خار می داند

зи каф дар ошиқии сари риштаи дониш раҳо кардам

ز کف در عاشقی سر رشتهٔ دانش رها کردم

Дили ман , кофарамгар сбҳаҳ ва зуннор ме донад

دل من، کافرم گر سبحه و زنّار می داند

Ҳазини таъйиди дили дидори байнами ршинос ӯ

حزین تایید دل دیدار بینم روشناس او

Нигоҳ беадабро дар миён бекор ме донад

نگاه بی ادب را در میان بیکار می داند