Дастони зани ъшрткдаҳ , фарёд надонад

دستان زن عشرتکده، فریاد نداند

Нолидан мо , мурғи чаман зод надонад

نالیدن ما، مرغ چمن زاد نداند

Тарсам ки харошида шавад он дили нозук

ترسم که خراشیده شود آن دل نازک

Оҳиста бинолед ки сайёд надонад

آهسته بنالید که صیاد نداند

намехандад ва аз дидаи гирён хабараш нест

می خندد و از دیدهٔ گریان خبرش نیست

Ин навгули хандон , дил ношод надонад

این نوگل خندان، دل ناشاد نداند

Нохун ба хароши ҷигар хеш шикастем

ناخن به خراش جگر خویش شکستیم

Ин кӯҳ кунӣ теша Фарҳод надонад

این کوه کنی تیشهٔ فرهاد نداند

Монанди садафи ғарқаи дарёӣ шароб аст

مانند صدف غرقهٔ دریای شراب است

Паймонаи мисатони хат Бағдод надонад

پیمانهٔ مستان خط بغداد نداند

Чун сайли зи девонау фарзонаи гузаштӣ

چون سیل ز دیوانه و فرزانه گذشتی

Тороҷи ту вайрона ва обод надонад

تاراج تو ویرانه و آباد نداند

Сад чашмаи кушодаи сети ҳазин аз раги дил ҳо

صد چشمه گشاده ست حزین از رگ دل ها

Кор қаламат нашутур фӯлод надонад

کار قلمت نشتر فولاد نداند