Мушкил афтод аҷаби кори ман ҳайрон ро

مشکل افتاد عجب کار من حیران را

Дили магар ёд диҳад , меҳру вафои ҷонон ро

دل مگر یاد دهد، مهر و وفا جانان را

Аввал аз чашми ту , хўнриз нигоҳӣ дидам

اوّل از چشم تو، خونریز نگاهی دیدم

наметавон ёфт зи оғози вафо , поён ро

می توان یافت ز آغاز وفا، پایان را

Ду ҷаҳон , бсмли мижгони шикор афкан туаст

دو جهان، بسمل مژگان شکار افکن توست

Паии сайд ки , дигар бар задае домонро ?

پی صید که، دگر بر زده ای دامان را؟

Поси дилҳои асирони вафо , расм хушӣаст

پاس دلهای اسیران وفا، رسم خوشیست

Сарви ман , шонаи макаши турраи машки афшон ро

سرو من، شانه مکش طرهٔ مشک افشان را

Чаҳ шавад каз ту дамии хотирам осӯда шавад ?

چه شود کز تو دمی خاطرم آسوده شود؟

Макаш аз синаи ман як ду нафаси пайкон ро

مکش از سینهٔ من یک دو نفس پیکان را

Тарки чашмат дигар аз дил чаҳ таваққуъ дорад ?

ترک چشمت دگر از دل چه توقّع دارد؟

Боҷ ҳаргиз набӯд , мамлакати вайрон ро

باج هرگز نبود، مملکت ویران را

Дар баҳори хати он соқии гулчеҳра , ҳазин

در بهار خط آن ساقی گلچهره، حزین

Зоҳид оё ба чаҳ рӯ , таъна занад мисатонро ?

زاهد آیا به چه رو، طعنه زند مستان را؟