Талх аз лабат , эй хусрави хубон ба гадои бас

تلخ از لبت، ای خسرو خوبان به گدا بس

Аз ҳамчуи туе қисмати мо ҷавру ҷафои бас

از همچو تویی قسمت ما جور و جفا بس

Пеш ту кунад фош , парешонеи ошиқ

پیش تو کند فاش، پریشانی عاشق

Пайғоми дилам бо сари зулфи ту , сабои бас

پیغام دلم با سر زلف تو، صبا بس

Бо афв , гуноҳии бтар аз тарк гунаҳ нест

با عفو، گناهی بتر از ترک گنه نیست

Чун дӯст Каримаст , марои феъли хатои бас

چون دوست کریم است، مرا فعل خطا بس

Бо сояи гул хуй куну нолаи булбул

با سایهٔ گل خوی کن و نالهٔ بلبل

Дрглшни эҷоди ҳамин баргу навои бас

درگلشن ایجاد همین برگ و نوا بس

Бар сари гули боғи ту зиёдаст ҳазин ро

بر سر گل باغ تو زیاد است حزین را

ӯро зи гулистони ту як барги гёи бас

او را ز گلستان تو یک برگ گیا بس