Гар нашуд ҷону дилам аз рухи зебои ту хуш

گر نشد جان و دلم از رخ زیبای تو خوش

намекунам хотири худро ба таманнои ту хуш

می کنم خاطر خود را به تمنّای تو خوش

Ваъдаи имрӯз , ба фардоӣ қиёмат додӣ

وعده امروز، به فردای قیامت دادی

Рӯзгори дили мо дар ғами фардои ту хуш

روزگار دل ما در غم فردای تو خوش

Нохуни хори раҳати уқда гшо афтодааст

ناخن خار رهت عقده گشا افتادهست

Хотири обилаи бодияи паймои ту хуш

خاطر آبلهٔ بادیه پیمای تو خوش

Ҳар сари мӯии самани буии ту хуштар зи ҳманд

هر سر موی سمن بوی تو خوشتر ز همند

Хати мишкӣни ту хуш , зулфи чилипои ту хуш

خط مشکین تو خوش، زلف چلیپای تو خوش

Дили тангам ки таманноӣ паёмӣ дорад

دل تنگم که تمنّای پیامی دارد

Чаҳ шавад гар шавад аз лаъли шкрхои ту хуш ?

چه شود گر شود از لعل شکرخای تو خوش؟

эй сари зулфи диловези шикастати мрсод

ای سر زلف دلاویز شکستت مرساد

Сари шӯрида дилонаст ба савдои ту хуш

سر شوریده دلان است به سودای تو خوش

Ба чаҳ тадбир кунӣ хотири худ шоди ҳазин

به چه تدبیر کنی خاطر خود شاد حزین

Ғам ишқӣ накунад ,гар дили шайдои ту хуш ?

غم عشقی نکند، گر دل شیدای تو خوش؟