Бояд аз нолҳءҷонкоаҳ Асо дорад пеш

باید از نالهءجانکاه عصا دارد پیش

Бас ки душвор барояд , нафас аз синаи риш

بس که دشوار برآید، نفس از سینهٔ ریش

Булбул аз оташи гули сӯзаду парвонаи зи шамъ

بلبل از آتش گل سوزد و پروانه ز شمع

Ҳама сӯзанд зи бегона , ман аз оташи хеш

همه سوزند ز بیگانه، من از آتش خویش

Онгаҳ арбоби назар , дида варат ме донанд

آنگه ارباب نظر، دیده‌ورت می‌دانند

Ки ба ибратнигарӣ ҳар чаҳ туро ояд пеш

که به عبرت نگری هر چه تو را آید پیش

Омад он шӯх ба сайри чаману наргиси маст

آمد آن شوخ به سیر چمن و نرگس مست

Ҷилваи қомат ӯ диду сроФкнд ба пеш

جلوهٔ قامت او دید و سرافکند به پیش

Фикри охир шудани даври қадаҳи кишти маро

فکر آخر شدن دور قدح کشت مرا

Варна аз гардиш афлок надорам ташвиш

ورنه از گردش افلاک ندارم تشویش

Рози пӯшидаи дилҳо ҳамагӣ гардад фош

راز پوشیدهٔ دل‌ها همگی گردد فاش

Кови кови мижаи ?ути бас ки намояди тафтиш

کاو کاو مژه ات بس که نماید تفتیش

Дил чаҳ сон ҷамъ кунам дар ғами дилдори ҳазин ?

دل چه سان جمع کنم در غم دلدار حزین؟

Ман ки дар ҳар бен мӯ май хулд аз ҳиҷрами неш

من که در هر بن مو می‌خلد از هجرم نیش