Оё эй тир ту ҷӯяд нишони хеш ?

آیا همای تیر تو جوید نشان خویش؟

Мо мезанем қуръа ба мушти устихони хеш

ما می زنیم قرعه به مشت استخوان خویش

Гардан бизан , бисӯз , бикаш , ҷисму ҷон з туаст

گردن بزن، بسوز، بکش، جسم و جان ز توست

Чун шамъ фориғем зи суду зиёни хеш

چون شمع فارغیم ز سود و زیان خویش

Сад раҳ ба ман кашад дилат аммо чаҳ фоида ?

صد ره به من کشد دلت امّا چه فایده؟

Якбор бишинав аз дили номеҳрбони хеш

یکبار بشنو از دل نامهربان خویش

Чун шамъ беасар набӯд саргузашти ман

چون شمع بی اثر نبود سرگذشت من

Ҳарфӣ бисанҷ аз лаби оташи забони хеш

حرفی بسنج از لب آتش زبان خویش

Якбори ҳам ба дасти сабо метавон фишонд

یکبار هم به دست صبا می توان فشاند

Буии гулӣ , ба мурғи куҳани ошёни хеш

بوی گلی، به مرغ کهن آشیان خویش

Бо зулф , шонаро накунӣ ошно агар

با زلف، شانه را نکنی آشنا اگر

Доне чаҳ май кашами зи дили бадгумони хеш

دانی چه می کشم ز دل بدگمان خویش

Сокин машав ҳазин ки ба болин туаст шамъ

ساکن مشو حزین که به بالین توست شمع

Ҳўиӣ бизан ба болу пари нотавони хеш

هویی بزن به بال و پر ناتوان خویش