Буд ёрами ғами диринҳءи хеш

بود یارم غم دیرینهء خویش

Призодми дил бе кӣнаи хеш

پریزادم دل بی کینهٔ خویش

Аннанами дркФи тифлии сети худ рой

عنانم درکف طفلی ست خود رای

Надонам шанбеу одинаи хеш

ندانم شنبه و آدینهٔ خویش

Буд умрӣ ки месозад чу шерон

بود عمری که می سازد چو شیران

Тани озода бо пшминҳءи хеш

تن آزاده با پشمینهء خویش

Ба амидгшоди тири нозӣ

به امّیدگشاد تیر نازی

Ҳадаф дорам ба ҳасрати синаи хеш

هدف دارم به حسرت سینهٔ خویش

Нёроиди бисотамро матоъӣ

نیاراید بساطم را متاعی

Чу доғам , гавҳари ганҷинаи хеш

چو داغم، گوهر گنجینهٔ خویش

намебошад хуморӣ мастем ро

نمی باشد خماری مستیم را

Харобам аз май поринаи хеш

خرابم از می پارینهٔ خویش

Ҳазин аз ҳар ду олам тофтам рӯй

حزین از هر دو عالم تافتم روی

з дил кардам чу об , ойӣнаи хеш

ز دل کردم چو آب، آیینه خویش