Рух барфурӯхтӣ , задӣ оташ ба ҷони шамъ

رخ برفروختی، زدی آتش به جان شمع

Гул кард дар ҳузури ту , сӯзи ниҳони шамъ

گل کرد در حضور تو، سوز نهان شمع

Парвонаро ба хилват оғӯш ме кашад

پروانه را به خلوت آغوش می کشد

Нозам ба гармии дили номеҳрбони шамъ

نازم به گرمی دل نامهربان شمع

Кӣ ршиноси маҷлис рӯҳониюн шавад

کی روشناس مجلس روحانیون شود

То ҷисми тираро , нгдозди равони шамъ ?

تا جسم تیره را، نگدازد روان شمع؟

Ошиқи зи бими қатл , ҳаросон наме шавад

عاشق ز بیم قتل، هراسان نمی شود

Ҳаргиз касе накард ба теғи имтиҳони шамъ

هرگز کسی نکرد به تیغ امتحان شمع

Дорад нигоҳи ҳасратӣ аз чашми хўнФшон

دارد نگاه حسرتی از چشم خونفشان

Ҳоҷат ба арз шавқ надорад забони шамъ

حاجت به عرض شوق ندارد زبان شمع

Як илтифот гарм намӯдӣу сӯхтам

یک التفات گرم نمودی و سوختم

Парвона беш аз ин набӯд миҳмони шамъ

پروانه بیش از این نبود میهمان شمع

То субҳи маҷлис аз ману парвонаи гарм буд

تا صبح مجلس از من و پروانه گرم بود

Май сӯхт аз ҳикояти ҳиҷрони забони шамъ

می سوخت از حکایت هجران زبان شمع

Бе чоки шоми зулф , ки умраши дарози бод

بی چاک شام زلف، که عمرش دراز باد

Раҳмӣ накарда бар мижаи хўнФшони шамъ

رحمی نکرده بر مژه خونفشان شمع

Шарҳи ҳикояти шаб ҳиҷрон кунад тамом

شرح حکایت شب هجران کند تمام

Гар меҳр хомшӣ назанӣ бар забони шамъ

گر مهر خامشی نزنی بر زبان شمع

Шебу шабоб мо натавон ёфтан ҳазин

شیب و شباب ما نتوان یافتن حزین

Яксони гузашти фасли баҳору хазони шамъ

یکسان گذشت فصل بهار و خزان شمع