Чун лола шуд аз боғи рахти қисмати ман доғ

چون لاله شد از باغ رخت قسمت من داغ

Бар сари здҳоми ҷоигл , аз сайри чамани доғ

بر سر زدهام جایگل، از سیر چمن داغ

Чун шамъ ки дар пардаи фонӯси даройад

چون شمع که در پردهٔ فانوس درآید

Дар ишқи ту барадам ба гиребони кафани доғ

در عشق تو بردم به گریبان کفن داغ

Аз машки сўодист ба дунболаи чашмаш

از مشک سوادیست به دنباله چشمش

Каз шарм кунад нофаи оҳӯии хутани доғ

کز شرم کند نافهٔ آهوی ختن داغ

Бо шоми ғарибон срзлФ Биҷӯшам

با شام غریبان سرزلف بجوشم

Он навъ ки аз рашк шавад субҳи ватани доғ

آن نوع که از رشک شود صبح وطن داغ

Холӣаст ҳазини азгли мақсӯди канорам

خالیست حزین ازگل مقصود کنارم

Дорам ба дил аз ҳасрати он аҳди шикани доғ

دارم به دل از حسرت آن عهد شکن داغ