Дръшқ шуд ба ранг дигар рӯзгори мо

درعشق شد به رنگ دگر روزگار ما

Тағйири ранги мости хазону баҳори мо

تغییر رنگ ماست خزان و بهار ما

Аз хеш мерӯем сабктар зи буии гул

از خویش می رویم سبکتر ز بوی گل

Бар тараф доманӣ нанишинад ғубори мо

بر طرف دامنی ننشیند غبار ما

Абри баҳор дар арақи шарм ғӯта зад

ابر بهار در عرق شرم غوطه زد

Аз мояи дории мижа ӣ ашкбори мо

از مایه داری مژه ی اشکبار ما

Ҳамчун сапанд , зотши шавқ ту ме тапид

همچون سپند، زآتش شوق تو می تپید

Рӯзӣ ки дошт хона ба хоро , шарори мо

روزی که داشت خانه به خارا، شرار ما

Монндгрд , каз Ром оҳӯ шавад баланд

مانندگرد، کز رم آهو شود بلند

Ором май Ромади зи дил бе қарори мо

آرام می رمد ز دل بی قرار ما

Аз тоби рашк дар ҷигари лола хӯн кунад

از تاب رشک در جگر لاله خون کند

Доғи тугар баҳор кунад , дар канори мо

داغ تو گر بهار کند، در کنار ما

Рафтем ва мондааст ба ҷон чун қалам , ҳазин

رفتیم و مانده است به جان چون قلم، حزین

Бар сафҳа ӣ замона , сухани ёдгори мо

بر صفحه ی زمانه، سخن یادگار ما