Бар сар задем лолаи доғӣ ба ҷои гул

بر سر زدیم لالهٔ داغی به جای گل

Дорем гиря эй ки буд хунбҳоии гул

داریم گریه ای که بود خونبهای گل

Моу сурӯди нолаи дарди ошнои хубаш

ما و سرود ناله درد آشنای خوبش

То кӣ расад ба хотири дайри ошнои гул

تا کی رسد به خاطر دیر آشنای گل

Улфат ба содаи лавҳии мо ханда ме занад

الفت به ساده لوحی ما خنده می زند

Мо такя кардаем ба аҳду вафои гул

ما تکیه کرده ایم به عهد و وفای گل

Таҳи ҷуръаи шароб сабӯҳӣ кашида аст

ته جرعهٔ شراب صبوحی کشیده است

Аз ҷоми ғунчаи ту , лаби длгшои гул

از جام غنچهٔ تو، لب دلگشای گل

Шарҳи ҳадиси нозу ниёз манаст ва ту

شرح حدیث ناز و نیاز من است و تو

Булбули таронае ки сарояд барои гул

بلبل ترانه ای که سراید برای گل

Даврон ба коми мост ки мурғони маст ро

دوران به کام ماست که مرغان مست را

Хуши давлатии сети сояи бол эй гул

خوش دولتی ست سایهٔ بال همای گل

Чун абри навбаҳори зи тороҷи дай , ҳазин

چون ابر نوبهار ز تاراج دی، حزین

Гарем баҳоиҳои ки холии сети ҷои гул

گریم به های های که خالی ست جای گل