Чу бар сар занад шох , мастонаи гул

چو بر سر زند شاخ، مستانه گل

Кунад аз лаби тавба , паймонаи гул

کند از لب توبه، پیمانه گل

гурезонда , дайро ба кӯҳи вкмр

گریزانده، دی را به کوه وکمر

Диҳад арзи лашкар , далеронаи гул

دهد عرض لشکر، دلیرانه گل

Савораст бар асби чубини шох

سوار است بر اسب چوبین شاخ

Буд гарми бозии тифлонаи гул

بود گرم بازیّ طفلانه گل

Чамани маҷлиси мигсорон буд

چمن مجلس میگساران بود

Суроҳе буд ғунча , паймонаи гул

صراحی بود غنچه، پیمانه گل

Агар бушковади хотирам давр нест

اگر بشکفد خاطرم دور نیست

Шукуфтаи сет чун рӯй ҷононаи гул

شکفته ست چون روی جانانه گل

Ҷунун чок зад хирқаи хок ро

جنون چاک زد خرقهٔ خاک را

Баҳорон кунад шӯри девонаи гул

بهاران کند شور دیوانه گل

Хами ғунчаи лабрез аз шабнам аст

خم غنچه لبریز از شبنم است

Гушӯдаи сети девони майхонаи гул

گشوده ست دیوان میخانه گل

Сари шамъро дар баҳору хазон

سر شمع را در بهار و خزان

Набошад ба аз боли парвонаи гул

نباشد به از بال پروانه گل

Ҳазин чанд сӯсан забонӣ кунӣ ?

حزین چند سوسن زبانی کنی؟

Надорад сару барги афсонаи гул

ندارد سر و برگ افسانه گل