Рангини суханӣ чун кунад аз хомаи мо гул

رنگین سخنی چون کند از خامهٔ ما گل

Боғ аз гиреҳ ғунча диҳад рӯй намои гул

باغ از گره غنچه دهد روی نما گل

Дар анҷумани суҳбати мо боғ ва баҳорӣаст

در انجمن صحبت ما باغ و بهاریست

Хомӯшии мо ғунча , сухансозӣ мо гул

خاموشی ما غنچه، سخن سازی ما گل

Бурдор ниқоб аз руху бхром ба гулзор

بردار نقاب از رخ و بخرام به گلزار

То аз дил сдпораҳ шавад пардаи гшои гул

تا از دل صدپاره شود پرده گشا گل

Шероза чу авроқи хазон дида нагирад

شیرازه چو اوراق خزان دیده نگیرد

Азгўшаҳи дастори ту тогшти ҷудои гул

ازگوشهٔ دستار تو تاگشت جدا گل

Ҳасрати нгҳоним ба базми ту аҷаб нест

حسرت نگهانیم به بزم تو عجب نیست

Чун шамъ кунад аз мижа , доғи дили мо гул

چون شمع کند از مژه، داغ دل ما گل

Дар ишқ ба бе тоқатем хурда нагирӣ

در عشق به بی طاقتیم خرده نگیری

Аз дасти ғамати ҷома ҷон карда қабои гул

از دست غمت جامه جان کرده قبا گل

Дилгири ҳазин аз асари гиря ва оҳем

دلگیر حزین از اثر گریه و آهیم

Як ғунча нигарадед дарин обу ҳавои гул

یک غنچه نگردید درین آب و هوا گل