Ҷаҳони содаи пар кораст аз нақш ванигор дил

جهان ساده پر کار است از نقش و نگار دل

Сари зонуии ҳайронӣ буд , ойӣнаи дори дил

سر زانوی حیرانی بود، آیینه دار دل

Шавад нозуктар аз дили пардаи гӯши гарони гул

شود نازک تر از دل پرده گوش گران گل

Агар булбул нўоснҷӣ кунад дар навбаҳори дил

اگر بلبل نواسنجی کند در نوبهار دل

Чу маҷнӯн карда Лайлии дастгоҳонро биёбоне

چو مجنون کرده لیلی دستگاهان را بیابانی

Киро то ром гардад оҳӯии ваҳшати шиори дил ?

که را تا رام گردد آهوی وحشت شعار دل؟

Чу он шамъӣ ки созад партави хуршеди ночизаш

چو آن شمعی که سازد پرتو خورشید ناچیزش

Фурӯғи меҳри тобон маҳв гардад дар шарори дил

فروغ مهر تابان محو گردد در شرار دل

Ҷамоли ғайбро бе пардаи манзур назар дорад

جمال غیب را بی پرده منظور نظر دارد

Чароғ тавр бошад дидаи шаби зиндаи дори дил

چراغ طور باشد دیدهٔ شب زنده دار دل

Ба худ печади зи шарми андешаи кӯтаҳи каманди ӣнҷо

به خود پیچد ز شرم اندیشهٔ کوته کمند اینجا

Сари рифъат ба бом арш месояд ҳисори дил

سر رفعت به بام عرش می ساید حصار دل

Сабк чун гирд бархезад , ду олам аз сари роҳаш

سبک چون گرد برخیزد، دو عالم از سر راهش

Ба майдонӣ ки гардад ҷилвагар чобуки савори дил

به میدانی که گردد جلوه گر چابک سوار دل

Ҳубоби шӯх натавонад кашӣдан ҷоми дарё ро

حباب شوخ نتواند کشیدن جام دریا را

Ба даст дида нагузорӣ Аннани ихтиёри дил

به دست دیده نگذاری عنان اختیار دل

Ғубори тан ки мешуд тўтёии чашми огоҳӣ

غبار تن که می شد توتیای چشم آگاهی

Чу хоки анбоштии ғофил , ба чашми эътибори дил

چو خاک انباشتی غافل، به چشم اعتبار دل

Чу тухмии сӯхт , беҳосил буд аз абри мизоне

چو تخمی سوخت، بی حاصل بود از ابر میزانی

Магари ашк надомат бушкованд навбаҳори дил

مگر اشک ندامت بشکفاند نوبهار دل

Фитад чун уқдаи мушкил , нохуни тадбир худ гардад

فتد چون عقده مشکل، ناخن تدبیر خود گردد

Ғами деринаи хўоҳдгшти охир , ғмгсори дил

غم دیرینه خواهدگشت آخر، غمگسار دل

Сало аз ман туҳидастони бозори муҳаббат ро

صلا از من تهیدستان بازار محبت را

зи доғ ишқ дорам пургуҳари ҷайбу канори дил

ز داغ عشق دارم پرگهر جیب و کنار دل

Чу абр аз сайри гулшангар сабӯҳӣ карда бозоиӣ

چو ابر از سیر گلشن گر صبوحی کرده بازآیی

Ба сайл ҷилва хоҳад рафт бунёди хумори дил

به سیل جلوه خواهد رفت بنیاد خمار دل

Кунад сайли блогркштии афлоки тӯфонӣ

کند سیل بلاگرکشتی افلاک طوفانی

намеуфтад тазалзул дар баннои устувори дил

نمی افتد تزلزل در بنای استوار دل

Ба рухи ҳаргизи зи хоки хушки мағзаш гирд нанишинад

به رخ هرگز ز خاک خشک مغزش گرد ننشیند

Хушо силӣ ки гардад ғарқи баҳр бе канори дил

خوشا سیلی که گردد غرق بحر بی کنار دل

Ба умедӣ ки нахли ошиқии рӯзӣ ба бор ояд

به امّیدی که نخل عاشقی روزی به بار آید

Ба хӯн май пурварами нахли туро дар ҷӯйбори дил

به خون می پرورم نخل تو را در جویبار دل

Ҳазин аз нолаи ошиқ тасаллӣ мешавад ошиқ

حزین از ناله عاشق تسلی می شود عاشق

Асиронро сафирӣ май занам , аз шохсори дил

اسیران را صفیری می زنم، از شاخسار دل