Ҳоҷат агар барӣ , дар дўлтсрости дил

حاجت اگر بری، در دولتسراست دل

Муҳаррам агар шӯй , ҳарам кибриёст дил

محرم اگر شوی، حرم کبریاست دل

Фатҳи дили шикаста муяссар шавад ту ро

فتح دل شکسته میسر شود تو را

Дар арсаи ду кун , Музаффар ливост дил

در عرصهٔ دو کون، مظفر لواست دل

То захмҳои сина бидӯзам , димоғи кӯ ?

تا زخمهای سینه بدوزم، دماغ کو؟

То доғи ишқро бишуморам куҷост дил ?

تا داغ عشق را بشمارم کجاست دل؟

Кӯи он забон ки ҷаври туро оварад сипос ?

کو آن زبان که جور تو را آورد سپاس؟

Омад муяссар аз ситами ?ут ҳар чаҳ хости дил

آمد میسر از ستم ات هر چه خواست دل

Барги самани ҳиҷоби з шабнам наме кунад

برگ سمن حجاب ز شبنم نمی کند

эй гул , ба поки дидагии мо гўости дил

ای گل، به پاک دیدگی ما گواست دل

Савдои ишқи моя ӣ нуқсон наме диҳад

سودای عشق مایه ی نقصان نمی دهد

Афзуд бар бизоъати ашк , ончии кости дил

افزود بر بضاعت اشک، آنچه کاست دل

Масти самоъи маънӣ бегонаам ҳазин

مست سماع معنی بیگانه ام حزین

То бо забони хома маро ошност дил

تا با زبان خامه مرا آشناست دل