Ҳргаҳ ба ёдаш аз ҷигари афғони бароварам

هرگه به یادش از جگر افغان برآورم

Оташи зи ҷони габру мусулмони бароварам

آتش ز جان گبر و مسلمان برآورم

Чун сар кунам фасонаи шабҳои ҳиҷр ро

چون سر کنم فسانهٔ شب های هجر را

Оҳ аз ниҳоди мурғи сҳрхўони бароварам

آه از نهاد مرغ سحرخوان برآورم

Аз остин барорам агар шамъи доғ ро

از آستین برآرم اگر شمع داغ را

Сад маҳшар , аз мазори шаҳидони бароварам

صد محشر، از مزار شهیدان برآورم

Гӯям агар зкъбаҳ ӣ кӯйаш ҳикоятӣ

گویم اگر زکعبه ی کوی اش حکایتی

Аз сўмнот , пер санам хон бароварам

از سومنات، پیر صنم خوان برآورم

Хуршедро агар накунад дидаи хирагӣ

خورشید را اگر نکند دیده خیرگی

Доғи туро зи пардаи пинҳон бар оварам

داغ تو را ز پردهٔ پنهان بر آورم

Огаҳ нае агар ту зи ҳоли даруни ман

آگه نه ای اگر تو ز حال درون من

Дилро бигӯ , зи чоки гиребони бароварам

دل را بگو، ز چاک گریبان برآورم

Соқӣ ба ҳиммати каф дарё навол ту

ساقی به همّت کف دریا نوال تو

Аз мавҷи хез ҳар мижаи тӯфони бароварам

از موج خیز هر مژه طوفان برآورم

Аз хомшӣ , гушӯда нашуд қуфли дили маро

از خامشی، گشوده نشد قفل دل مرا

Шуд вақти онкӣ аз ҷигари афғон бар оварам

شد وقت آنکه از جگر افغان بر آورم

Чун сар кунам ҳадиси лаби лаъли ёр ро

چون سر کنم حدیث لب لعل یار را

Гирд аз ниҳоди чашмаи ҳайвон бар оварам

گرد از نهاد چشمهٔ حیوان بر آورم

Сар кун ҳазини тарона , ки сад андалеб ро

سر کن حزین ترانه، که صد عندلیب را

Аз тангнои байза ғазал хон бароварам

از تنگنای بیضه غزل خوان برآورم