Чун тӯтӣ агар ном ба гуфтор бар орм

چون طوطی اگر نام به گفتار بر آرم

Коми дил аз он лаъл шкрбор барорам

کام دل از آن لعل شکربار برآرم

Корам ба чамани ваъдаи дидор ту бошад

کارم به چمن وعدهٔ دیدار تو باشد

Бошад магар аз пои гули ин хор , барорам

باشد مگر از پای گل این خار، برآرم

Прголаҳ дил бошадаш овезаи домон

پرگالهٔ دل باشدش آویزهٔٔ دامان

Оҳӣ агар аз синаи аФгор , барорам

آهی اگر از سینهٔ افگار، برآرم

Соқӣ ба кафами лангарӣ аз ратли гарони даҳ

ساقی به کفم لنگری از رطل گران ده

Кин умри сабки сайри з рафтор барорам

کاین عمر سبک سیر ز رفتار برآرم

Дилро накунам арза ба ҳар бесару пое

دل را نکنم عرضه به هر بی سر و پایی

Ин оинаро дар назар ёр барорам

این آینه را در نظر یار برآرم

Уфтад агар ин бор ба кафи домани васлаш

افتد اگر این بار به کف دامن وصلش

эй ҳиҷр , дамор аз ту ситамкор бар орм

ای هجر، دمار از تو ستمکار بر آرم

Нагузошт сабки дастии айёми баҳорон

نگذاشت سبک دستی ایام بهاران

То буии гул аз рахнаи девор бар орм

تا بوی گل از رخنهٔ دیوار بر آرم

Дилро ба чаҳ тадбир , бигӯед ҳарифон

دل را به چه تدبیر، بگویید حریفان

То азкФи он турра таррор барорам

تا ازکف آن طره طرار برآرم

Дар доми ҳазингар кашам аз синаи сафирӣ

در دام حزین گر کشم از سینه صفیری

Мурғони ҳамаро масти зи гулзор бар орм

مرغان همه را مست ز گلزار بر آرم