Бо ёд ?наргаст , чу меноб ме задам

با یاد نرگست، چو می ناب می‌زدم

Паймонаро ба гӯша миҳроб ме задам

پیمانه را به گوشهٔ محراب می‌زدم

Он Кебеки мастам аз май машраб ки умрҳо

آن کبک مستم از می مشرب که عمرها

Дар чнгли уқоб , шукр хоб ме задам

در چنگل عقاب، شکر خواب می‌زدم

Он булбулам ки аз асари рангу буии ишқ

آن بلبلم که از اثر رنگ و بوی عشق

Дар хушки сол , нағма шодоб ме задам

در خشک سال، نغمهٔ شاداب می‌زدم

Бар сар чу шамъ , дар ғами он ҳасан дил фурӯз

بر سر چو شمع، در غم آن حسن دل‌فروز

Аз доғи оташин , гул сероб ме задам

از داغ آتشین، گل سیراب می‌زدم

Бе мояи тоқатам , сари дидор ёр дошт

بی‌مایه طاقتم، سرِ دیدارِ یار داشت

Доми каттон , кмингаҳ маҳтоб ме задам

دام کتان، کمینگه مهتاب می‌زدم

Кӯи завқи гиря эй ? ки з ҳар тори мӯии хеш

کو ذوق گریه‌ای؟ که ز هر تار موی خویش

Тӯфони дашна дар дил сайлоб ме задам

طوفان دشنه در دل سیلاب می‌زدم

Шабҳо хаёл рӯй ту чун барадем зи ҳуш

شب‌ها خیال روی تو چون بردیم ز هوش

Азҳоиҳои гиря , ба рух об ме задам

از های‌های گریه، به رخ آب می‌زدم

Нозами фусуни ишқ ки аз дафтари фироқ

نازم فسون عشق که از دفتر فراق

Фоли висол бо дил бетоб ме задам

فال وصال با دل بی‌تاب می‌زدم

Он хуши тараннумам ки зи лухти ҷигари ҳазин

آن خوش ترنّمم که ز لخت جگر حزین

Бар тори нола , нохун мизроб ме задам

بر تار ناله، ناخن مضراب می‌زدم