Чун шохи гул аз боди саҳар , бор фишондам

چون شاخ گل از باد سحر، بار فشاندم

Дар домани мутриб , сар ва дастор фишондам

در دامن مطرب، سر و دستار فشاندم

Бунёди ҳаваси рехт , зи по кӯфтани дил

بنیاد هوس ریخت، ز پا کوفتن دل

Бар ҳар ду ҷаҳони даст ба якбор фишондам

بر هر دو جهان دست به یکبار فشاندم

Файзи карами абри сияҳи коса чаҳ бошад ?

فیض کرم ابر سیه‌کاسه چه باشد؟

Мижгонтар хеш ба гулзор фишондам

مژگان تر خویش به گلزار فشاندم

То аз мижа холӣ набӯд моидаи хӯн

تا از مژه خالی نبود مائدهٔ خون

Мушти намакӣ бар дил аФгор фишондам

مشت نمکی بر دل افگار فشاندم

Шарманда кас нестам аз калак чу Нитсаон

شرمندهٔ کس نیستم از کلک چو نیسان

Яксони гуҳари худ ба гул ва хор фишондам

یکسان گهر خود به گل و خار فشاندم

Аз файз , тиҳӣ буд канори гулу насрин

از فیض، تهی بود کنار گل و نسرین

Домони ниқоби ту ба гулзор фишондам

دامان نقاب تو به گلزار فشاندم

Аз ҳавсилаи дил қадре бештар омад

از حوصلهٔ دل قدری بیشتر آمد

Хунобаи ашкӣ ки ба ночор фишондам

خونابه اشکی که به ناچار فشاندم

Ҷбрил ба ин марг намурда сет ки ҷон ро

جبریل به این مرگ نمرده‌ست که جان را

Парвонаи сифат дар қадам ёр фишондам

پروانه‌صفت در قدم یار فشاندم

Кардам ба чамани ёди баҳори хати сабзат

کردم به چمن یاد بهار خط سبزت

Дар бистари насрину саман хор фишондам

در بستر نسرین و سمن خار فشاندم

Аз шикваи ғарази марҳамати ёр , ҳазин нест

از‌شکوه غرض مرحمت یار، حزین نیست

Гардии сет ки аз хотир аФгор фишондам

گردی‌ست که از خاطر افگار فشاندم