Буд то чанд дар дили ҳасрати он хуш бару дӯшам
بود تا چند در دل حسرت آن خوش بر و دوشم
Ҳилол осо кашад хамёзаи хуршеди оғӯшам ?
هلال آسا کشد خمیازهٔ خورشید آغوشم؟
Ба боди доманӣ аз хок бардорад шаҳидон ро
به باد دامنی از خاک بردارد شهیدان را
Қиёмати ҷилваи афтодаи сети он сарви қабои пӯшам
قیامت جلوه افتاده ست آن سرو قبا پوشم
Саросар меравад мижгони шӯхаш дар раги дилҳо
سراسر می رود مژگان شوخش در رگ دلها
Хароби ҳӯшмандиҳои он чашми қадаҳи нӯшам
خراب هوشمندی های آن چشم قدح نوشم
Шаби афсонаи зулфаш , надорад гарчи кӯтоҳӣ
شب افسانهٔ زلفش، ندارد گرچه کوتاهی
Ба хоб бихўдӣ нагузорад он субҳи биногвашам
به خواب بیخودی نگذارد آن صبح بناگوشم
Кунад ҷоми нигоҳаши бода дар ҷоми ҳўснокон
کند جام نگاهش باده در جام هوسناکان
Сияҳи масти тағофулҳои он ошиқи фаромӯшам
سیه مست تغافلهای آن عاشق فراموشم
Ҳазин , аз дарду софи куфру дайн аз ман чаҳ май пурсӣ ?
حزین ، از درد و صاف کفر و دین از من چه می پرسی؟
Дарин майхона , хӯни машрабам , бо ҷумла май ҷӯшам
درین میخانه، خونمشربم، با جمله میجوشم