Лозим буд макони трбнок , шиша ро

لازم بود مکان طربناک، شیشه را

Кардам наҳуфта , дар бағали ток , шиша ро

کردم نهفته، در بغل تاک، شیشه را

Ҳукми хирад ба майкада ҷорӣ наме шавад

حکم خرد به میکده جاری نمی شود

ӣнҷои з мӯҳтасиб набӯд бок , шиша ро

اینجا ز محتسب نبود باک، شیشه را

Аз ғам чу нотавонии ин хаста ҳол дид

از غم چو ناتوانی این خسته حال دید

Бардошти пери майкадаи чолок , шиша ро

برداشت پیر میکده چالاک، شیشه را

Дардат агар шикофти диламро шигифт нест

دردت اگر شکافت دلم را شگفت نیست

Аз зӯри бода , сина шавад чоки шиша ро

از زور باده، سینه شود چاک شیشه را

Чашмати дилам ба гӯшаи абрӯ ниҳода аст

چشمت دلم به گوشهُ ابرو نهاده است

Ғофил манеҳ ба тоқи хатарноки шиша ро

غافل منه به طاق خطرناک شیشه را

Домани зи базм бода кашидӣу мавҷ май

دامن ز بزم باده کشیدی و موج می

Дар ҷайби перҳан шудаи хошоки шиша ро

در جیب پیرهن شده خاشاک شیشه را

Фарқии миёна ӣ дилу ёдат падед нест

فرقی میانه ی دل و یادت پدید نیست

Аз менакард мастем идрок , шиша ро

از می نکرد مستیم ادراک، شیشه را

Баҳри шароб , бадарғаи дили бардае зи ман

بهر شراب، بدرقه دل برده ای ز من

Зулфи ту бастааст ба фитрок , шиша ро

زلف تو بسته است به فتراک، شیشه را

Ҳушёр дидааст чу моро , ситеза хуаст

هشیار دیده است چو ما را، ستیزه خوست

Бояд кунун намӯд ба афлоки шиша ро

باید کنون نمود به افلاک شیشه را

Май боядам чу манзил беобро бурид

می بایدم چو منزل بی آب را برید

Ҳамроҳ май барам , ба дили хоки шиша ро

همراه می برم، به دل خاک شیشه را

Соқӣ , чунин ба сарфа чаро бода май диҳӣ ?

ساقی، چنین به صرفه چرا باده می دهی؟

Созӣ мабод , шуҳра ба имсоки шиша ро

سازی مباد، شهره به امساک شیشه را

Дидам ба базми бода , сарафкандаи зоҳидӣ

دیدم به بزم باده، سرافکنده زاهدی

Миҳроби дида , сохтаи нопоки шиша ро

محراب دیده، ساخته ناپاک شیشه را

Дуздии сети дасти баста , мабодо ниҳон кунад

دزدی ست دست بسته، مبادا نهان کند

Дар остини хирқаи нопоки шиша ро

در آستین خرقهُ ناپاک شیشه را

Аз базм , то наҳуфтаи рух , он дилрабо , ҳазин

از بزم، تا نهفته رخ، آن دلربا، حزین

Афтодааст дида ба коўоки шиша ро

افتاده است دیده به کاواک شیشه را