Ду ҷаҳонаст даркинории худам

دو جهان است درکنار خودم

Худ хазони худу баҳори худам

خود خزان خود و بهار خودم

Мояи вартар , канорам аз дарёст

مایه ور تر، کنارم از دریاست

Хаҷал аз чашми ашкбори худам

خجل از چشم اشکبار خودم

Гоҳ-гоҳеи дилам ба худ сӯзад

گاهگاهی دلم به خود سوزد

Шамъи одинаи мазори худам

شمع آدینهٔ مزار خودم

Бсмл афтодаам валикин нест

بسمل افتاده ام ولیکن نیست

Хабар аз нозанини савори худам

خبر از نازنین سوار خودم

Нашъаи умр , як сабӯҳӣ буд

نشئهٔ عمر، یک صبوحی بود

Рўзгорист дар хумори худам

روزگاریست در خمار خودم

Дар асиристи сарфарозии ман

در اسیریست سرفرازی من

Сахт дар қайди эътибори худам

سخت در قید اعتبار خودم

Сулҳ кул кардаам ба халқи ҷаҳон

صلح کل کرده ام به خلق جهان

Марди майдони корзори худам

مرد میدان کارزار خودم

На ба риндии хушам на бо тақво

نه به رندی خوشم نه با تقوا

Ҳамаи дармондагӣ ба кори худам

همه درماندگی به کار خودم

Рафтам аз хеш , омадӣ чун ту

رفتم از خویش، آمدی چون تو

Чашм дар роҳи интизори худам

چشم در راه انتظار خودم

Муҳраи дил дар оташаст сапанд

مهره دل در آتش است سپند

Гарми ҷонбозии қимори худам

گرم جانبازی قمار خودم

Ба зи сад нақш дилкашаст ҳазин

به ز صد نقش دلکش است حزین

Рақами калаки мшкбори худам

رقم کلک مشکبار خودم