Шамъи сони шоми ғамат , миннат фардо накашем

شمع سان شام غمت، منّت فردا نکشیم

Аз сари кӯии тугар сар баравад , по накашем

از سر کوی تو گر سر برود، پا نکشیم

Шуълаи ночор буд оташи афрӯхта ро

شعله ناچار بود آتش افروخته را

Натавонем ки оҳ аз дил шайдо накашем

نتوانیم که آه از دل شیدا نکشیم

Миннат аз дасту дил хеш кашидем , бас аст

منّت از دست و دل خویش کشیدیم، بس است

Дами обӣ ба лаби ташнаи з дарё накашем

دم آبی به لب تشنه ز دریا نکشیم

Гар дар хулд , ба рӯй нигаҳам боз кунанд

گر در خلد، به روی نگهم باز کنند

Бе рахти гардани мижгон ба тамошо накашем

بی رُخت گردن مژگان به تماشا نکشیم

Соқӣ , аз шурби яҳудонаи солус чаҳ файз ?

ساقی، از شرب یهودانه سالوس چه فیض؟

Хӯни ҳасрат ба аз он бода ки расво накашем

خون حسرت به از آن باده که رسوا نکشیم

Гарчи донем ки васлат ба таманно ндиҳанд

گرچه دانیم که وصلت به تمنا ندهند

Ҳамчунон дасти зи домон таманно накашем

همچنان دست ز دامان تمنا نکشیم

Зинда аз файзи сумум раҳ ишқем ҳазин

زنده از فیض سموم ره عشقیم حزین

Миннатӣ аз дами ҷони бахш масеҳо накашем

منتی از دم جان بخش مسیحا نکشیم