То серума кашад чашми маломатгари мо ро

تا سرمه کشد چشم ملامتگر ما را

Ғайрат сарпо зад кафи хокистари мо ро

غیرت سرپا زد کف خاکستر ما را

Хуши дардисарӣ май кашам аз дард , надонам

خوش دردسری می کشم از درد، ندانم

Болини зи дами теғ ки бошад , сари моро ?

بالین ز دَمِ تیغ که باشد، سر ما را؟

Ин хома ки чун шамъи зи оташ нафасон аст

این خامه که چون شمع ز آتش نفسان است

Рашки пар парвона кунад , дафтари мо ро

رشک پر پروانه کند، دفتر ما را

Бе миннати зулфӣ , равад аз хеши ҳавосам

بی منّت زلفی، رَوَد از خویش حواسم

Ҳоҷат ба сиёҳӣ набӯд лашкари мо ро

حاجت به سیاهی نبود لشکر ما را

Шурӣ ки ҳазин , дар дил аз он писта даҳон аст

شوری که حزین ، در دل از آن پسته دهان است

Орад ба сухан , калаки забоновар мо ро

آرد به سخن، کلک زبان آور ما را