Ба мастӣ мурдаам соқӣ , мҳли махмур дар хокам

به مستی مرده ام ساقی، مهل مخمور در خاکم

Чу хам бисипор зери торами ангур дар хокам

چو خم بسپار زیر طارم انگور در خاکم

Аҷали мастур агар созад маро аз дидаи мардум

اجل مستور اگر سازد مرا از دیده مردم

Вале чун ганҷи қорун ҳамчунон машҳур дар хокам

ولی چون گنج قارون همچنان مشهور در خاکم

Таҷаллӣ , хонаи зоди хилват гӯраст ошиқ ро

تجلی، خانه زاد خلوت گور است عاشق را

Фурӯзад ақли равшани дили чароғи тавр дар хокам

فروزد عقل روشن دل چراغ طور در خاکم

Ҳазорон боғу бустони донаи ман дар гиреҳ дорад

هزاران باغ و بستان دانهٔ من در گره دارد

Ду рӯзии ҳам чаҳ хоҳад шуд агар мастур дар хокам ?

دو روزی هم چه خواهد شد اگر مستور در خاکم؟

Шикастан нест дар толеъи тилисми пайкари мо ро

شکستن نیست در طالع طلسم پیکر ما را

Агар олам шавад вайрона , ман маъмур дар хокам

اگر عالم شود ویرانه، من معمور در خاکم

Вафоу ғайрати доғи муҳаббатро тамошо кун

وفا و غیرت داغ محبت را تماشا کن

Ки дорад сурхи рӯ , хунобаи носур дар хокам

که دارد سرخ رو، خونابهٔ ناسور در خاکم

Сияҳи бахтам вале чашм аз ғуборам мешавад равшан

سیه بختم ولی چشم از غبارم می شود روشن

Ниҳон чун дар саводи серума , бинии нур дар хокам

نهان چون در سواد سرمه، بینی نور در خاکم

ВФокрдикаҳи шамъи турбати парвонаоти гаштӣ

وفاکردیکه شمع تربت پروانهات گشتی

Наме гирдам агар гирди сарат , маъзӯр дар хокам

نمی گردم اگر گرد سرت، معذور در خاکم

Гудоз ишқ дорад шармсор аз бе нўоёнм

گداز عشق دارد شرمسار از بی نوایانم

зи заъф тан нагардад сайр , чашми мӯр дар хокам

ز ضعف تن نگردد سیر، چشم مور در خاکم

Намояди гирдбоди водии ваҳшати ғуборам ро

نماید گردباد وادی وحشت غبارم را

Дамӣ осӯда нагузорад сари пуршӯр дар хокам

دمی آسوده نگذارد سر پرشور در خاکم

намегардад ҳазин , аз шеваи дили турбатами холӣ

نمی گردد حزین ، از شیوهٔ دل تربتم خالی

Ки бошад нолае чун косаи фағфур дар хокам

که باشد ناله ای چون کاسه فغفور در خاکم