зи ҳиялатсозӣ нафаси салоҳи андеш май тарсам

ز حیلت سازی نفس صلاح اندیش می ترسم

Наме тарсами ман аз бегонагон , аз хеш май тарсам

نمی ترسم من از بیگانگان، از خویش می ترسم

Накардам ҳаргиз аз теғи қазои паҳлуи тиҳӣ аммо

نکردم هرگز از تیغ قضا پهلو تهی امّا

зи оҳи дардноки синаҳои риш май тарсам

ز آه دردناک سینه های ریش می ترسم

Ба худ насупурдаам дар ошиқӣ ҳар чанд ӣмонӣ

به خود نسپرده ام در عاشقی هر چند ایمانی

з даст андозӣ он зулфи кофари кеш май тарсам

ز دست اندازی آن زلف کافر کیش می ترسم

Нигоҳ талх бошад гарчи душман , ҷони ширин ро

نگاه تلخ باشد گرچه دشمن، جان شیرین را

Аз он мижгони зҳролўдаҳи пайкон беш май тарсам

از آن مژگان زهرآلوده پیکان بیش می ترسم

Баради бонги дуҳул аз давр , дил , ошуфтаи ҳолон ро

برد بانگ دهل از دور، دل، آشفته حالان را

Ман аз овоза ӣ ин ақли дурандеш май тарсам

من از آوازه ی این عقل دوراندیش می ترسم

Пар аз занбӯр бошад шаҳди давлати аҳли дунё ро

پر از زنبور باشد شهد دولت اهل دنیا را

Нёлоими даҳони худ ба нӯшу неш , май тарсам

نیالایم دهان خود به نوش و نیش، می ترسم

Ҳазин аз бими ҳашар осӯдаам , аз худ ҳросонм

حزین از بیم حشر آسوده ام، از خود هراسانم

Наме тарсами зи ҳақ , аз кардаҳои хеш май тарсам

نمی ترسم ز حق، از کرده های خویش می ترسم