Замину осмони беҳуда май паймӯди овозам

زمین و آسمان بیهوده می پیمود آوازم

Шикастами нағмаро дар сина ва осуд овозам

شکستم نغمه را در سینه و آسود آوازم

Навомӯзи нўосозии ним чун қамарӣу булбул

نوآموز نواسازی نیم چون قمری و بلبل

Збўр ишқ месанҷид бо Довӯд , овозам

زبور عشق می سنجید با داوود، آوازم

Парешон карда мӯ , дар мотам хомӯшем маҷнӯн

پریشان کرده مو، در ماتم خاموشیم مجنون

Димоғи ошуфтагонро ҳамдами дил буд овозам

دماغ آشفتگان را همدم دل بود آوازم

Нафас дар синаам гар нест , дод аз даст дил дорам

نفس در سینه ام گر نیست، داد از دست دل دارم

Ки аз беҳудаи нолиҳои худ Фрсўди овозам

که از بیهوده نالی های خود فرسود آوازم

Ба ин афсурдаи ҳолеи боди домони забонами байн

به این افسرده حالی باد دامان زبانم بین

зи мағзи дӯзахи ошомони براردи дӯди овозам

ز مغز دوزخ آشامان برآرد دود آوازم

Ншонидаҳи сети дилро ғам , ба хоки тираи бахтӣ ҳо

نشانیده ست دل را غم، به خاک تیره بختی ها

Чу майли серума май хезади ғуборолуди овозам

چو میل سرمه می خیزد غبارآلود آوازم

Пӯшида дорам нолаи худро зи носнҷидгон

پوشیده دارم ناله خود را ز ناسنجیدگان

?герати гӯшии сет инак зери лаби мавҷӯди овозам

گرت گوشی ست اینک زیر لب موجود آوازم

Ҳиҷоб ишқ дорад дар шумори даври гардонам

حجاب عشق دارد در شمار دور گردانم

Вагарна мерасад то манзили мақсӯди овозам

وگرنه می رسد تا منزل مقصود آوازم

Маро аз сина меҷӯшад хурӯшӣ аз дили дарё

مرا از سینه می جوشد خروشی از دل دریا

Куҷо аз бастан лаб мешавад масдӯди овозам

کجا از بستن لب می شود مسدود آوازم

Ҳазин аз нолаам ҳар чанд буи дард ме ояд

حزین از ناله ام هر چند بوی درد می آید

Асирони қафасро мекунад хушнӯди овозам

اسیران قفس را می کند خشنود آوازم