Нигоҳӣ кун ба ҳолам , дил ба яғмо дода ишқам

نگاهی کن به حالم، دل به یغما دادهٔ عشقم

Наме хезади ғубори ман зи ҷо , афтодаи ишқам

نمی‌خیزد غبار من ز جا، افتادهٔ عشقم

Сар аз аҳволи ман ақли гарони ҷони дрнмии орад

سر از احوال من عقل گران جان درنمی‌آرد

Саропои ду олами гаштам ва бар ҷодаи ишқам

سراپای دو عالم گشتم و بر جادهٔ عشقم

Румузи маънӣ аз ман пресс , афлотӯн чаҳ медонад ?

رموز معنی از من پرس، افلاطون چه می‌داند؟

Ним аз рӯстои ақл , шаҳрии зодаи ишқам

نیم از روستای عقل، شهری‌زادهٔ عشقم

Ба авҷи сидраи парвози маро кӣ сар фурӯд ояд ?

به اوج سدره پرواز مرا کی سر فرود آید؟

Қафаси парварда тан нестам , озодаи ишқам

قفس‌پروردهٔ تن نیستم، آزادهٔ عشقم

Варақ бошад ба дастам аз баёзи субҳи равшан тар

ورق باشد به دستم از بیاض صبح روشن‌تر

Ки таълим сухан дода сети лавҳи содаи ишқам

که تعلیم سخن داده‌ست لوح سادهٔ عشقم

Ба чашм ёр монад мастии дунболаи дори ман

به چشم یار ماند مستی دنباله‌دار من

Ки худ соқӣ ва худ паймона ва худ бодаи ишқам

که خود ساقیّ و خود پیمانه و خود بادهٔ عشقم

Ҳазин аз дил чаро навмед бошам дар талабкорӣ

حزین از دل چرا نومید باشم در طلبکاری

Ки холӣ нестам аз ҷазбае , биҷодаҳи ишқам

که خالی نیستم از جذبه‌ای، بیجادهٔ عشقم