зи доғи ишқ чун хуршед , дорам чатри шоҳӣ ро

ز داغ عشق چون خورشید، دارم چتر شاهی را

Сари жўлидҳоми барад аз миён , соҳиби кулоҳӣ ро

سر ژولیده ام برد از میان، صاحب کلاهی را

Ба дунё аз фалаки сое , серуми ҳаргиз фурӯ ноед

به دنیا از فلک سایی، سرم هرگز فرو ناید

Гадоӣ май шуморади ҳиммати ман , подшоҳӣ ро

گدایی می شمارد همّت من، پادشاهی را

Ба зери теғ ӯ чашм аз Рахш пӯшида ме дорам

به زیر تیغ او چشم از رخش پوشیده می دارم

Ки тарсами ҳайрат аз ёдами барад , оҷизи нигоҳӣ ро

که ترسم حیرت از یادم برد، عاجز نگاهی را

Ҳубобаш мешавад аз шӯхи чашмӣ , чеҳра бо доғам

حبابش می شود از شوخ چشمی، چهره با داغم

Агар дар баҳр шавед , домани бахтам , сиёҳӣ ро

اگر در بحر شوید، دامن بختم، سیاهی را

Ҳазин , аз меҳр набӯд зарраамро партави миннат

حزین ، از مهر نبود ذرّه ام را پرتو منّت

зи файз ишқ дорам кимиёии ранги коҳӣ ро

ز فیض عشق دارم کیمیای رنگ کاهی را