Мо Хизри дил ба чашма пайкон фурухтем

ما خضر دل به چشمه پیکان فروختیم

Арзон ба теғи ғамзаи раг ҷон фурухтем

ارزان به تیغ غمزه رگ جان فروختیم

Ранҷи ту буд роҳати мо дили фитодагон

رنج تو بود راحت ما دل فتادگان

эй зуҳд , муждаи бод ки имон фурухтем

ای زهد، مژده باد که ایمان فروختیم

Додем гирд ҳастӣ худро ба сайли ашк

دادیم گرد هستی خود را به سیل اشک

Вайронае ки буд ба тӯфон фурухтем

ویرانه ای که بود به طوفان فروختیم

Колоӣ зишт нест писанди мубсирон

کالای زشت نیست پسند مبصّران

Огоҳӣ эй ки буд ба нисён фурухтем

آگاهی ای که بود به نسیان فروختیم

Чизе ки дошт саъии туҳидаст дар бисот

چیزی که داشت سعی تهیدست در بساط

Пои шикаста буд ба домон фурухтем

پای شکسته بود به دامان فروختیم

Ободии харобаи дунё ки мекунад ?

آبادی خرابه دنیا که می کند؟

Ин ишваи хонаро ба бахилон фурухтем

این عشوه خانه را به بخیلان فروختیم

Марҳами баҳоии меҳри табибон ки медиҳад ?

مرهم بهای مهر طبیبان که می دهد؟

Носури доғро ба намакдон фурухтем

ناسور داغ را به نمکدان فروختیم

Барадем нақди ҳасрату додеми дил ба ту

بردیم نقد حسرت و دادیم دل به تو

Хотири гарони мадор ки арзон фурухтем

خاطر گران مدار که ارزان فروختیم

Ғифлати алоҷи тафриқаи рӯзгор буд

غفلت علاج تفرقهٔ روزگار بود

Мижгон агар ба хоб парешон фурухтем

مژگان اگر به خواب پریشان فروختیم

Гиряд ба ҳоли синаи нопухта , кори дил

گرید به حال سینهٔ ناپخته، کار دل

Мо ин танури сард ба тӯфон фурухтем

ما این تنور سرد به طوفان فروختیم

Косад шудааст дар ҳамаи бозори ҷинси ноз

کاسد شدهست در همه بازار جنس ناز

Аз бас ки дайн ба габр ва мусулмон фурухтем

از بس که دین به گبر و مسلمان فروختیم

Андӯҳи рӯзгор , сувидоӣ дил гирифт

اندوه روزگار، سویدای دل گرفت

Охир ба деви хотам фармон фурухтем

آخر به دیو خاتم فرمان فروختیم

Иззат ки буд мавҳибати кибриёи ҳазин

عزت که بود موهبت کبریا حزین

Мушкил ба даст омад ва осон фурухтем

مشکل به دست آمد و آسان فروختیم