Соқии қадаҳӣ дар даҳ , аз худ бустони мо ро
ساقی قدحی در ده، از خود بستان ما را
Мастона бигӯ рамзӣ , бигушоӣ муаммо ро
مستانه بگو رمزی، بگشای معمّا را
Злмткдаҳи ошиқ , зон чеҳра мунаввар кун
ظلمتکدهٔ عاشق، زان چهره منوّر کن
То чанд ба рӯзи орми торикии шабҳо ро
تا چند به روز آرم تاریکی شبها را
Аз ғунча лаб бигушоӣ , бо мурдаи дилони ҳарфӣ
از غنچهٔ لب بگشای، با مرده دلان حرفی
Як раҳ ба дами аҳёкни эъҷози масеҳо ро
یک ره به دم احیاکن اعجاز مسیحا را
Хуршед ниҳон гардад , дар дӯди кабоби дил
خورشید نهان گردد، در دود کباب دل
Аз рух чу барафшонӣ , он зулфи самани со ро
از رخ چو برافشانی، آن زلف سمن سا را
Пинҳони зи назаргирӣ , аз шайху брҳмни дил
پنهان ز نظر گیری، از شیخ و برهمن دل
Дар парда чу бинмое , он ҳасани длоро ро
در پرده چو بنمایی، آن حسن دلارا را
Гуфтӣ ғами мо хоҳӣ , дили банду зи ҷони бугсал
گفتی غم ما خواهی، دل بند و ز جان بگسل
Инак дилу ҷони бустон , байъонаи савдо ро
اینک دل و جان بستان، بیعانهٔ سودا را
Дар соғари ҳушёрон , ин нашъа наме гунҷад
در ساغر هشیاران، این نشئه نمی گنجد
Ҳайрат задагон донанд , он оризи зебо ро
حیرت زدگان دانند، آن عارض زیبا را
Чун соя ба хок уфтад , таби ларза бар андомаш
چون سایه به خاک افتد، تب لرزه بر اندامش
Гар сарв чаман бинад , он қомати раъно ро
گر سرو چمن بیند، آن قامت رعنا را
Ҷое ки ба рақс ояд , тавр аз арнии гуфтан
جایی که به رقص آید، طور از ارنی گفتن
Мисатон лақо донанд , беҳӯшии мўсо ро
مستان لقا دانند، بیهوشی موسا را
Аз худ чу назари бандӣ , дилдори намояди рӯ
از خود چو نظر بندی، دلدار نماید رو
Бедор дилон донанд , файзи шаби усаро ро
بیدار دلان دانند، فیض شب اسرا را
эй қозӣ агар хоҳӣ , гардад зи ту ҳақи розӣ
ای قاضی اگر خواهی، گردد ز تو حق راضی
Рўотш май дар зан , ин дафтари фатво ро
روآتش می در زن، این دفتر فتوا را
То худ накунад фонӣ , сӯфӣ нашавад софӣ
تا خود نکند فانی، صوفی نشود صافی
Исбот ба худ кардам , аз нафии худ ало ро
اثبات به خود کردم، از نفی خود الّا را
Шуд айни ҳамаи олам , он дилбари пинҳонӣ
شد عین همه عالم، آن دلبر پنهانی
Фарқӣ натавон кардан , аз исми мсмо ро
فرقی نتوان کردن،از اسم مسمّا را
Хоҳам ки нФрсоиӣ , ҷон аз ғами ҳиҷронам
خواهم که نفرسایی، جان از غم هجرانم
АғФрлӣу арҳмнии нодитки ғФо ро
اغفرلی و ارحمنی نادیتُکَ غفّا را
Бо мғбчгони бастӣ , пайванди ҳазини охир
با مغبچگان بستی، پیوند حزین آخر
То дар сар мекардӣ , саҷҷодаи тақво ро
تا در سر می کردی، سجّادهٔ تقوا را