Муҳаббат бартар омад аз чаҳ ва чун

محبّت برتر آمد از چه و چون

Таъолии алъшқи ани наъти иқўлўн

تعالی العشق عن نعت یقولون

Ниёзи ман буд дар хӯрд нозат

نیاز من بود در خورد نازت

Ки хоҳад ҳасани Лайлӣ , ишқи маҷнӯн

که خواهد حسن لیلی، عشق مجنون

Хиҷолат медиҳад аз навниҳолон

خجالت می دهد از نونهالان

Маро чун беди маҷнӯн , бахти ворун

مرا چون بید مجنون، بخت وارون

Ман ва ту ҳар ду гирёнем эй абр

من و تو هر دو گریانیم ای ابر

Чаҳ дар кӯҳ ва чаҳ дар дарё , чаҳ ҳомӯн

چه در کوه و چه در دریا، چه هامون

Валек аз ман басӣ фарқаст бо ту

ولیک از من بسی فرق است با تو

Ту об аз дида май борӣ ва ман хӯн

تو آب از دیده می باری و من خون

Дуанд аз ҷӯши ғам , ашки ману ёр

دوند از جوش غم، اشک من و یار

Ба ҳангоми видоъ аз дидаи берун

به هنگام وداع از دیده بیرون

Валек аз чеҳраи ашкаши гашти гулранг

ولیک از چهره اشکش گشت گلرنگ

Маро шуд чеҳраи сабз аз ашки гулгун

مرا شد چهره سبز از اشک گلگون

Ҳазин аз тираи рӯзӣ дар шаби ҳиҷр

حزین از تیره روزی در شب هجر

Ба шамъ субҳ зад оҳами шабихун

به شمع صبح زد آهم شبیخون