Кори дил хом шуд аз сӯзиш бисёр чунин

کار دل خام شد از سوزش بسیار چنین

Ишқи афкандаи маро аз назари ёри чунин

عشق افکنده مرا از نظر یار چنین

Ёди он қомат мавзун наравад аз дили мо

یاد آن قامت موزون نرود از دل ما

Мисра сарв кунад фохта , такрори чунин

مصرع سرو کند فاخته، تکرار چنین

Пеш Юсуф надард пардаи Зулайхо , чаҳ кунад ?

پیش یوسف ندرد پرده زلیخا، چه کند؟

Дил бе тоби чунон , нози харидори чунин

دل بی تاب چنان، ناز خریدار چنین

эй ки зад бар раг ҷон нашутур кории нигаҳат

ای که زد بر رگ جان نشتر کاری نگهت

Оҳ ман мекунад охир ба дилати кори чунин

آه من می کند آخر به دلت کار چنین

Саҳл бошад агарам қадар ндонӣ лекин

سهل باشد اگرم قدر ندانی لیکن

Ишқро хор макун эй гул бе хори чунин

عشق را خوار مکن ای گل بی خار چنین

Ба чаҳ умеди қарори дили маҳҷӯри даҳум

به چه امّید قرار دل مهجور دهم

Хасмии бахти чунон , дӯстии ёри чунин

خصمی بخت چنان، دوستی یار چنین

Нигаҳӣ сар зада аз чашми тўкошўб дил аст

نگهی سر زده از چشم توکآشوب دل است

Ҳеҷ мастӣ наравад аз дар хумори чунин

هیچ مستی نرود از در خمّار چنین

Гар вздбод ба зулфи ту , дилам ме ларзад

گر وزدباد به زلف تو، دلم می لرزد

Ҳеҷ кофар накушуд ғайрати зуннори чунин

هیچ کافر نکشد غیرت زنّار چنین

Дӯди оҳам ба сркўии ту манзил дорад

دود آهم به سرکوی تو منزل دارد

Абри густохи набӯдаи сет ба гулзори чунин

ابر گستاخ نبوده ست به گلزار چنین

Турфаи файзии сети хати тарафи биногваши ту ро

طرفه فیضی ست خط طرف بناگوش تو را

Ёсамин ҷилва надорад ба самани зори чунин

یاسمین جلوه ندارد به سمن زار چنین

Ин ғазали рехти ҳазин , аз мижаи хома ва гуфт

این غزل ریخت حزین ، از مژهٔ خامه و گفت

Қатра бо абр занад , калаки гуҳарбори чунин

قطره با ابر زند، کلک گهربار چنین