Кӯтоҳ монад дасти таманно дар остин

کوتاه ماند دست تمنّا در آستین

Дорем гиря бе ту чу мино дар остин

داریم گریه بی تو چو مینا در آستین

То субҳи ҳашар парда нишинаст ҳамчунон

تا صبح حشر پرده نشین است همچنان

Аз шарми соидат , яди Байзо дар остин

از شرم ساعدت، ید بیضا در آستین

Собит намешавад ба ту хӯни шаҳиди ишқ

ثابت نمی شود به تو خون شهید عشق

Ханҷар ба дасти дорӣу ҳошо дар остин

خنجر به دست داری و حاشا در آستین

Миннати худоиро ки дарин хушки соли даҳр

منّت خدای را که درین خشک سال دهر

Дорад кафами зи обила , дарё дар остин

دارد کفم ز آبله، دریا در آستین

Равшани чароғи масҷиду майхона аз ман аст

روشن چراغ مسجد و میخانه از من است

Дар даст сбҳаҳ дораму мино дар остин

در دست سبحه دارم و مینا در آستین

То додаанд хирқаи тақвои зи машрабам

تا داده اند خرقهٔ تقوا ز مشربم

Бӯда сети шиша дар бағалам ё дар остин

بوده ست شیشه در بغلم یا در آستین

Доранд олимӣ чу ҳазини ниёзманд

دارند عالمی چو حزین نیازمند

Дар роҳи теғи нози ту ҷонҳо дар остин

در راه تیغ ناز تو جانها در آستین