зи хат глъзоронаст савдоеи димоғи ман

ز خط گلعذاران است سودایی دماغ من

Намаки парварда ӣ шӯр баҳоронаст доғи ман

نمک پرورده ی شور بهاران است داغ من

Дамӣ дар гулшанам , забти забон худ кун эй булбул

دمی در گلشنم، ضبط زبان خود کن ای بلبل

Ки нозуктар буд аз пардаҳои гули димоғи ман

که نازکتر بود از پرده های گل دماغ من

Кунад сари ду оламро , зи мастии нақли маҳфилҳо

کند سر دو عالم را، ز مستی نقل محفلها

Кунӣ дар соғари ҷамшед агар дарди аёғи ман

کنی در ساغر جمشید اگر دُردِ ایاغ من

Ман беҳосил аз баси дўргрди мақсади хешам

من بی حاصل از بس دورگرد مقصد خویشم

Нафас дар сина ӣ барқаст сӯзон , дар суроғи ман

نفس در سینه ی برق است سوزان، در سراغ من

Чу шамъ аз ҷон гудозӣ мекунам маҳфили Фрўзиҳо

چو شمع از جان گدازی می کنم محفل فروزیها

Ҳазин то ман наме сӯзам , наме сӯзади чароғи ман

حزین تا من نمی سوزم، نمی سوزد چراغ من