Гулгуна баҳораст хуноби дидаи ман

گلگونهٔ بهار است خوناب دیدهٔ من

Гул дар хазон надорад ранг парида ман

گل در خزان ندارد رنگ پریدهٔ من

Ҳиртгаҳи нигоҳам , ойӣнаи дори Лайлии сет

حیرتگه نگاهم، آیینه دار لیلی ست

Маҷнӯн водӣ ӯст ҳуши рамидаи ман

مجنون وادی اوست هوش رمیدهٔ من

Ишқи ту хуррамӣ дод , гулгашти хотирам ро

عشق تو خرمی داد، گلگشت خاطرم را

Сарви чаман тарозаст , оҳ кашида ман

سرو چمن طراز است، آه کشیدهٔ من

Парвози нотавонӣ , ғайр аз тапиданӣ нест

پرواز ناتوانی، غیر از تپیدنی نیست

Дом ва қафас нахоҳад боли бурӣда ӣ ман

دام و قفس نخواهد بال بریده ی من

Ту дар ҷафои ҳарисӣ , ман дар вафои тамомам

تو در جفا حریصی، من در وفا تمامم

Зебад ба домани ту , хӯни чакидаи ман

زیبد به دامن تو، خون چکیدهٔ من

Навмидӣаст поён , шоми ғами ҳазин ро

نومیدی است پایان، شام غم حزین را

Аз дида сифедаст , субҳи дамидаи ман

از دیدهٔ سفید است، صبح دمیدهٔ من