Ин лола нест бар сари мушти ғубори ман

این لاله نیست بر سر مشت غبار من

Гул кардааст доғ касе аз мазори ман

گل کرده است داغ کسی از مزار من

Перонаи сари зи калак ман ояд навой ишқ

پیرانه سر ز کلک من آید نوای عشق

Минқор булбуласт неи раъшаи дори ман

منقار بلبل است نی رعشه دار من

эй хуфтагони хок , бишорат ки май дамад

ای خفتگان خاک، بشارت که می دمد

Субҳи қиёмат аз нафас бе ғубори ман

صبح قیامت از نفس بی غبار من

Мижгони зи гиряи рехти вагарнаи дарин баҳор

مژگان ز گریه ریخت وگرنه درین بهار

Май рехти пораи ҷгарӣ дар канори ман

می ریخت پارهٔ جگری در کنار من

Рӯз ҳисоб мерасад эй зулфи каҷи ҳисоб

روز حساب می رسد ای زلف کج حساب

Ошуфтатар азин накунӣ рӯзгори ман

آشفته تر ازین نکنی روزگار من

Шукрат чаҳ гӯям эй мижаҳои дарози даст

شکرت چه گویم ای مژه های دراز دست

Нагузоштӣ ба даст касе ихтиёри ман

نگذاشتی به دست کسی اختیار من

Умрами гузашт ва ёр наомад ба сари ҳазин

عمرم گذشت و یار نیامد به سر حزین

Оҳ аз тапидани дили умедвори ман

آه از تپیدن دل امّیدوار من