Аз ашки лолаи ранги гулӣ дар канор кун

از اشک لاله رنگ گلی در کنار کن

Шохи хазони расидаи худро баҳор кун

شاخ خزان رسیدهٔ خود را بهار کن

Магузор ризқ хок шавад мушти хӯни ман

مگذار رزق خاک شود مشت خون من

эй шӯхи саргарон , кафи пое нигор кун

ای شوخ سرگران، کف پایی نگار کن

Аз соғари кироми насибии сети хок ро

از ساغر کرام نصیبی ست خاک را

Таҳи ҷуръае ба кори ман хоксор кун

ته جرعه ای به کار من خاکسار کن

Азкори дил ба ишқи гиреҳ боз ме шавад

ازکار دل به عشق گره باز می شود

Ин донаи сапанд ба оташ нисор кун

این دانهٔ سپند به آتش نثار کن

Бетоқатӣ камол диҳад кори ишқ ро

بی طاقتی کمال دهد کار عشق را

Аввал ба ғамзаи ғорати сабр ва қарор кун

اوّل به غمزه غارت صبر و قرار کن

Девонаро зи банд , шиква дигар буд

دیوانه را ز بند، شکوه دگر بود

Дилро асири силсила ӣ тобдор кун

دل را اسیر سلسله ی تابدار کن

Ҳамчун сабу ба ҷуръа , майам дар гулӯи марез

همچون سبو به جرعه، می ام در گلو مریز

Майхонаро ба ком ман мегусор кун

میخانه را به کام من میگسار کن

Холии кафати зи домани матлаб ҳазин чарост ?

خالی کفت ز دامن مطلب حزین چراست؟

Дастӣ чу шона , дар шикани зулфи ёркн

دستی چو شانه، در شکن زلف یارکن