Муҳаббати хӯн гармӣ бахшад ин гулбуни мисолон ро

محبّت خون گرمی بخشد این گلبن مثالان را

Ба фарқам густаранд , сояи нозуки ниҳолон ро

به فرقم گستراند، سایهٔ نازک نهالان را

Дар ин маҳфил ки рабти ошноӣ нисбатӣ хоҳад

در این محفل که ربط آشنایی نسبتی خواهد

Ба он мӯии миён , улфат буд нозуки хаёлон ро

به آن موی میان، الفت بود نازک خیالان را

Сарати гирдам , мефишон кокулу раҳмӣ ба дилҳо кун

سرت گردم، میفشان کاکل و رحمی به دلها کن

Мазан бар ҳам ба бозӣ , ҳалқаи ошуфтаи ҳолон ро

مزن بر هم به بازی، حلقهٔ آشفته حالان را

Ба гулзорӣ ки булбулро навое ошно додӣ

به گلزاری که بلبل را نوایی آشنا دادی

Расоеи даҳ забони аҷзи нолиҳои нолон ро

رسایی ده زبان عجز نالیهای نالان را

Ба он дастӣ ки май дар соғари ҷамшед май резӣ

به آن دستی که می در ساغر جمشید می ریزی

Ба васли қатрае хуш кун , дили соғари суфолон ро

به وصل قطره ای خوش کن، دل ساغر سفالان را

Зиён ноз хоҳад шуд нигоҳ серума олудӣ

زیان ناز خواهد شد نگاه سرمه آلودی

Тасаллигар намое , хотири дилҳои нолонро ?

تسلّی گر نمایی، خاطر دلهای نالان را؟

Дарин гулшани ҳазин , аз хиҷлати фикри расои ту

درین گلشن حزین ، از خجلت فکر رسای تو

Расоеи бед маҷнӯн шуд , сарои пои инфеъолон ро

رسایی بید مجنون شد، سرا پا انفعالان را