Бо ин тнки сармоягӣ , заҳмати макаш зорӣ макун

با این تنک سرمایگی، زحمت مکش زاری مکن

Ҳамчашмии мижгони ман , эй абр озорӣ макун

همچشمی مژگان من، ای ابر آزاری مکن

Шояд казин хӯни бҳли ёди оради он бе раҳми дил

شاید کزین خون بحل یاد آرد آن بی رحم دل

эй теғи ҳиҷри ҷони гусали захми маро корӣ макун

ای تیغ هجر جان گسل زخم مرا کاری مکن

Дар ишқи хӯнҳо хӯрдаам , рангӣ ба рух оварда ам

در عشق خونها خورده ام، رنگی به رخ آورده ام

Рухсори заррини маро эй гиря гулнорӣ макун

رخسار زرّین مرا ای گریه گلناری مکن

Шояд ба сар вақтат расад лғзидни мастона Эй

شاید به سر وقتت رسد لغزیدن مستانه ای

эй ақли олии манзалат бесарфа худдорӣ макун

ای عقل عالی منزلت بی صرفه خودداری مکن

Фардост кофтади бахяи ?ут бар рӯй кор эй ҳақи параст

فرداست کافتد بخیه ات بر روی کار ای حق پرست

Имрӯзи ширки хешро дар хирқа сатторӣ макун

امروز شرک خویش را در خرقه ستّاری مکن

Як бор дар ҷавлон бибин он қомати нозофарин

یک بار در جولان ببین آن قامت نازآفرین

Нози хиромаш бар замин эй Кебек кҳсорӣ макун

ناز خرامش بر زمین ای کبک کُهساری مکن

Бигзор бо равшандилони он сафҳаи рухсора ро

بگذار با روشندلان آن صفحهٔ رخساره را

эй сабзаи хат беш азин ойӣна зангорӣ макун

ای سبزهٔ خط بیش ازین آیینه زنگاری مکن

Аз аввали ин ҷавру ҷафои худ бар сар оварадӣ маро

از اوّل این جور و جفا خود بر سر آوردی مرا

эй чашми кофари моҷаро , беҳуда хўнборӣ макун

ای چشم کافر ماجرا، بیهوده خونباری مکن

Шуд дркмингоҳти фидои сомони ринду порсо

شد درکمینگاهت فدا سامان رند و پارسا

Аз дил тиҳӣ шуд шишаҳо эй турра таррорӣ макун

از دل تهی شد شیشه ها ای طرّه طرّاری مکن

Натавон ба гетии муттасил бар кини олами басти дил

نتوان به گیتی متّصل بر کین عالم بست دل

эй ғамзаи хунрезии бҳл , эй ишва хунхорӣ макун

ای غمزه خونریزی بهل، ای عشوه خونخواری مکن

Гар тар накардӣ ханҷарӣ , саъйӣ ки то мижгони рисӣ

گر تر نکردی خنجری، سعیی که تا مژگان رسی

эй қатраи хӯн беш аз ин бар дил гронборӣ макун

ای قطرهٔ خون بیش از این بر دل گرانباری مکن

Ҷое ки гардад дар ҷаҳони калаки ҳазин анбар фишон

جایی که گردد در جهان کلک حزین عنبر فشان

эй нофаи мишкӣни нафас , шӯрида гуфторӣ макун

ای نافهٔ مشکین نفس، شوریده گفتاری مکن