зи рух чун оташ Мӯсо намӯдӣ , сина сино кун

ز رخ چون آتش موسی نمودی، سینه سینا کن

Лабатро чун дами исои сет , ин дили мурда эҳё кун

لبت را چون دم عیسی ست، این دل مرده احیا کن

Чу нагузорӣ ба ақлам , раҳнамӯн кун шӯри савдое

چو نگذاری به عقلم، رهنمون کن شور سودایی

зи шаҳр овораам чун мекунӣ , маҷнӯн саҳро кун

ز شهر آواره ام چون می کنی، مجنون صحرا کن

Фурӯзони чеҳра чун шамъ омадӣ , парвонаи ?ути гирдам

فروزان چهره چون شمع آمدی، پروانه ات گردم

Ба болинам дамӣ биншину ҷонбозӣ тамошо кун

به بالینم دمی بنشین و جانبازی تماشا کن

Гиреҳ дар дида ам гардид тӯфони сиришк аз ғам

گره در دیده ام گردید طوفان سرشک از غم

Аннани гиряро бигзору сайри мавҷ дарё кун

عنان گریه را بگذار و سیر موج دریا کن

Ҳарифи мигсорони нестӣ хушкӣ макун зоҳид

حریف میگساران نیستی خشکی مکن زاهد

Ҳамоварди дили дарёи Не , эй хас мудоро кун

هماورد دل دریا نیی، ای خس مدارا کن

Чу марди дайни Не бо нафаси кофари барнамеи ое

چو مرد دین نیی با نفس کافر برنمی آیی

Сикандари нестии андеша аз неруӣ доро кун

سکندر نیستی اندیشه از نیروی دارا کن

Ҳазин аз хома чун машшотаи ҳасани адои гаштӣ

حزین از خامه چون مشّاطهٔ حسن ادا گشتی

Ба каф то шонаи дорӣ , уқда аз зулфи сухан во кун

به کف تا شانه داری، عقده از زلف سخن وا کن