Рӯй ки ҷилва карда ки ҳайронами ин чунин ?

روی کِه جلوه کرده که حیرانم این چنین؟

Зулф ки дидаам ки парешонами ин чунин ?

زلف کِه دیده ام که پریشانم این چنین؟

Дасти ғам ки бар задааст остини ноз ?

دست غم کِه بر زده است آستین ناز؟

Расво набӯд чоки гиребонами ин чунин

رسوا نبود چاک گریبانم این چنین

Мижгони шӯхи чашм ки дилро фишурдааст ?

مژگان شوخ چشمِ کِه دل را فشرده است؟

Рангини набӯдаи дидаи гирёнами ин чунин

رنگین نبوده دیدهٔ گریانم این چنین

Эҳсони ашку давлати мижгони зиёди бод

احسان اشک و دولت مژگان زیاد باد

Лухт ҷигар набӯд ба домонами ин чунин

لخت جگر نبود به دامانم این چنین

Бар лаб расед ҷон ва наомад ба пурсишам

بر لب رسید جان و نیامد به پرسشم

Ҷони ончунон , тараҳҳуми ҷононми ин чунин

جان آنچنان، ترحّم جانانم این چنین

Дар дашти ваҳшат аз ғами он шӯх кам нигоҳ

در دشت وحشت از غم آن شوخ کم نگاه

Дунболаи гирди чашми ғзолонми ин чунин

دنباله گرد چشم غزالانم این چنین

Чун абргриаҳ нокам ва чун қатраи тнгдл

چون ابرگریه ناکم و چون قطره تنگدل

Ашки аёни чунон , ғами пинҳонами ин чунин

اشک عیان چنان، غم پنهانم این چنین

Тор нафас кашида ба прголаҳ дил аст

تار نفس کشیده به پرگالهٔ دل است

Ҳаргиз ғамат надошт ба сомонами ин чунин

هرگز غمت نداشت به سامانم این چنین

Бингар сапанду миҷмара то равшанат шавад

بنگر سپند و مجمره تا روشنت شود

Дили он чунону синаи сӯзонами ин чунин

دل آن چنان و سینهٔ سوزانم این چنین

Мисри ҷаҳон ба Юсуфи ман чоҳ меҳнат аст

مصر جهان به یوسف من چاه محنت است

Зиндонии вафои ъзизонми ин чунин

زندانی وفای عزیزانم این چنین

Бе ҷоми бодаи ҳосили умрам надомат аст

بی جام باده حاصل عمرم ندامت است

Аз тавбаи шароби пушаймонами ин чунин

از توبهٔ شراب پشیمانم این چنین

Аз рӯй ёри тӯтӣ мо шуд шикаршикан

از روی یار طوطی ما شد شکرشکن

Ойӣна кардааст схндонми ин чунин

آیینه کرده است سخندانم این چنین

Дорад ҳазин , ҷудои он нозанини ғизол

دارد حزین ، جدایی آن نازنین غزال

Маҷнӯни сифат ба кӯҳу биёбонами ин чунин

مجنون صفت به کوه و بیابانم این چنین