Нома ?ут хондам ва май боядам афшон кардан

نامه ات خواندم و می بایدم افشان کردن

Қатрае чанд сиришк аз мижаи ғалтон кардан

قطره ای چند سرشک از مژه غلتان کردن

Баъди азин шиква кунам пеша ки маълумам шуд

بعد ازین شکوه کنم پیشه که معلومم شد

Дар дилат карда асар , шикваи ҳиҷрон кардан

در دلت کرده اثر، شکوهٔ هجران کردن

Задае таъна ба ҳолам ки чаро сабрат нест ?

زده ای طعنه به حالم که چرا صبرت نیست؟

Ҳиҷрро сабр наёрад ба дили осон кардан

هجر را صبر نیارد به دل آسان کردن

Гуфтае пер шудӣ дили з ҷавонон баргир

گفته ای پیر شدی دل ز جوانان برگیر

Кофари ишқ маҳоласт мусулмон кардан

کافر عشق محال است مسلمان کردن

Додае бими ман аз ғамза ки хӯнат ҳадар аст

داده ای بیم من از غمزه که خونت هدر است

Нархи ҷони каси натавонад чу ман арзон кардан

نرخ جان کس نتواند چو من ارزان کردن

Додае панд ки бояд зи касон роз наҳуфт

داده ای پند که باید ز کسان راز نهفت

Ғами дилро натавонам зи ту пинҳон кардан

غم دل را نتوانم ز تو پنهان کردن

Гуфтае дар ғами мо тарки мурод худ кун

گفته ای در غم ما ترک مراد خود کن

Туу бахшоиш беҳад , ману исён кардан

تو و بخشایش بی حد، من و عصیان کردن

Кардае манъ ки дидорпрстӣ куфр аст

کرده ای منع که دیدارپرستی کفر است

Ошиқ аз ишқ маҳоласт пушаймон кардан

عاشق از عشق محال است پشیمان کردن

Гуфтае васл маҳоласт , таманно чаҳ кунӣ ?

گفته ای وصل محال است، تمنا چه کنی؟

Чаҳ кунам ? тарки таманноӣ ту натавон кардан

چه کنم؟ ترک تمنای تو نتوان کردن

Кардҳои амр ки домони вараъ пок бишӯй

کردهای امر که دامان ورع پاک بشوی

Аз ҷигари хӯн шудан ва аз мижаи тӯфон кардан

از جگر خون شدن و از مژه طوفان کردن

Гуфта будӣ ки чаҳ хоҳад дилат эй саргардон ?

گفته بودی که چه خواهد دلت ای سرگردان؟

Гирди сари грдмт , он турраи парешон кардан

گرد سر گردمت، آن طره پریشان کردن

Ту ва он ҷилваи мастонаи назораи фиреб

تو و آن جلوهٔ مستانهٔ نظاره فریب

Ману ҷон дар сари он сарви хиромон кардан

من و جان در سر آن سرو خرامان کردن

Ман ба хунини ҷгарии ҷону дил аз каф додан

من به خونین جگری جان و دل از کف دادن

Ту ба ҷодўнгҳии ғорати имон кардан

تو به جادونگهی غارت ایمان کردن

Ин ҷавоби ғазали хоҷаи сенаеи сети ҳазин

این جواب غزل خواجه سنایی‌ست حزین

Хоҳад ин тозаи ғазал , ноз ба девон кардан

خواهد این تازه غزل، ناز به دیوان کردن