Занад бар хирмани шодӣу ғами барқи ҷамоли ту

زند بر خرمن شادیّ و غم برق جمال تو

Набошад ишқро корӣ , ба ҳиҷрону висоли ту

نباشد عشق را کاری، به هجران و وصال تو

Қадаҳи паймои дидорам , на хӯнаст инки май боРом

قدح پیمای دیدارم، نه خون است اینکه می بارم

намеолудаст ҷом дидаам аз ранги оли ту

می آلود است جام دیده ام از رنگ آل تو

Чаҳ файзаст ин таъолии аллоҳ ки дар дрбоӣ мегум шуд

چه فیض است این تعالی الله که در دربای می گم شد

Сабуии шабнам аз хуршеди ҳасан бе заволи ту ?

سبوی شبنم از خورشید حسن بی زوال تو؟

зи чашмами дидаи хуршеди маҳшар хира ме гардад

ز چشمم دیدهٔ خورشید محشر خیره می گردد

Чу хобам шуд шабихуни хӯрдаи хайли хаёли ту

چو خوابم شد شبیخون خورده خیل خیال تو

Ҳазин аз бода натавонам шикеб шуд , ту худ доне

حزین از باده نتوانم شکیبا شد، تو خود دانی

Шикастами тавбаро , бргрдни зоҳиди ваболи ту

شکستم توبه را، برگردن زاهد وبال تو